So long, farewell.

Nog even de zonnebril repareren met (jawel, het lijmpistool) en weg zijn we! Ik ga energie tanken in de alpen.

Tot over 10 dagen.

Breimachine

Dat ik eigenlijk een overlock ging kopen en dat ik thuiskwam met een breimachine, dat wil ik u vertellen. (Ook met die overlock trouwens, maar daarover later meer.) Het was een 'neem dit ook maar gauw mee dan ben ik ervan af'-koopje. Ik had nog nooit een breimachine gezien maar was meteen geintrigeerd. Thuisgekomen werd er ijverig in de bijbehorende retro boekjes (inclusief patroontjes en een figuurtje dat je door de handleiding gidst) gelezen en de machine aan wat experimentele test onderworpen. En het ging vooruit, ik zweer het u, het ging verbazend goed vooruit!

En dat er dus wat wol doorgevlogen is dit weekend. Twee beenwarmers en een 'buff'sjaal waren het resultaat. Ik moest er wel deze voor uittrekken. Na het vele werk dat ik er had ingestoken was dat een pijnlijk moment maar met het resultaat rond de benen en de hals, zijn we dat gauw vergeten.

Bovenstaande foto's werden, initieel voor de grap maar uiteindelijk voor de blog, gemaakt door Katrien en Willem met hun supersonisch fototoestel op een zotte maandagavond. Er is wat afgelachen. Bedankt!

Over dat er geswapt werd.

Ondertussen zijn de swaps al even een feit. Schaamtelijk dat ik er zo lang over deed om ze ook op mijn blog te krijgen. Zij schreef al eventjes terug een bericht over hoe ik een muts kreeg in ruil voor een pennenzak. Ondertussen schepte ik uitgebreid op over mijn nieuwe muts.

Ook zij moest mijn swapenthousiasme aanhoren en dat bleef niet zonder gevolgen. Ze stelde zelf ook een swapje voor! Weer een pennenzakje in ruil voor...  Juweeltjes (en vree schoontjes!) daar zeg ik geen 'nee' tegen!

En mijn swap-enthousiasme is daarmee alleen maar groter! Laat gerust een reactie achter als het kriebelt om te swappen.

Hét kleed

Jawel, het werd heel snel een nieuwe verslaving, dat pintresten. Een eindeloze verzameling van creatieve ideetjes. Onvoorstelbaar interessant. Zo vond ik er ook dit kleed. Héél mooi, ik was direct verkocht. Maar de link naar het kleed was verdwenen. Ik had enkel deze afbeelding.

Zonder patroon of tutorial, dat zou me nooit lukken. Maar toen ik bij Pauli's op deze mooie sweaterstof botste, moest ik het proberen. Ik begon mezelf op te meten, trok een paar jurkjes uit de kast om over te tekenen, zocht een trui met een brede kraag om als voorbeeld te gebruiken, ... En dit is het resultaat. Het is identiek, alleen de kraag is minder breed en lang. Ik ben er weg van. Dit wordt een kleedje dat niet vaak in de kleerkast zal hangen: van de wasdraad aan het lijf! Heerlijk warm en gezellig: de stof, het model. Hmmmm.

Herfstig rokje nr.2

Aangezien ik tegenwoordig in rokjesmodus leef, kon mijn kleerkast er nog wel wat extra gebruiken. Ik liet me nog eens gaan met ribfluweel. Ik deed het hier al en ontdekte toen dat vliesofix geen overbodige luxe geweest was. Vandaar de verbeterde tweede versie: de laarsjes zijn eerst in vliesofix opgestreken en daarna gestikt. Het rokje werd ook meteen goedgekeurd door de stylinggoeroe, die ongetwijfeld onmiddellijk opgemerkt heeft dat ik van mijn standaardtinten afgeweken ben! (Ja, ik verwacht daar dus appreciatie voor, voor het zo meteen integreren van opbouwende feedback over mijn kledingcreaties ;-) ).

Breien

Het was van de lagere school geleden maar de herinneringen bleken nog zeer levendig.

- De zuster (ik zat op een katholieke school naast het klooster) die ons kwam leren breien.

- Briemoekes die zuchtend en licht vloekend mijn mislukte priem uittrekken.

- De juf die vol mededogen gauw een priempje in mijn plaats breit.

- Strafbreien op zeeklassen omdat mijn poppenkleedje af moest zijn.

- Na elke breiles "Minder babbelen, meer werken" op mijn blad zien staan

- Tante Blacky (een oudere vrouw uit de buurt die me van school kwam halen) die in mijn plaats een paar priemen deed en mij leerde borduren, haken, punniken,...

Zoveel jaren later, op een dag stond ik op en bedacht ik dat ik nog eens wilde breien: een okerkleurige sjaal! Ja, ik heb dat soms. Opstaan met zo'n heel specifiek idee. En dan moet en zal het gebeuren. Ik kocht diezelfde dag nog een paar priemen en reed langs bij het wolwinkeltje in Leuven. De woorden "ik wil een sjaal breien met deze priemen en hij moet oker zijn" waren voldoende om verdergeholpen te worden. Na een rekening om van achterover te vallen, stond ik terug op straat met al mijn benodigdheden. Een koffietje later was het breiwerk opgezet en al aardig gevorderd. Ik heb dan wel gesukkeld in de breiles bij de zuster, ik heb er klaarblijkelijk ook wat van onthouden. Ik heb geen idee hoe mijn steek heet of hoe ik hem geproduceerd heb, maar ik vond het er best ok uitzien.

Thuisgekomen voelde ik me teruggeslingerd in de tijd. Toen ik in de knoop zat met mijn gebrei en huisgenote (en breitalent) Lotte om hulp vroeg trok ze onverbiddelijk de priem uit mijn handen en UIT MIJN BREIWERK. Na een heftige uiting van paniek (waarbij ik haar uitschold voor harteloze breimoeke en vuile zuster Maria) legde ze me gelukkig ook rustig uit wat ze aan het doen was en werd mijn sjaal vakkundig gered van een vermeede ondergang. Pfieuw.

De sjaal werd een ronde sjaal want dat was sneller af (sja... some things never change).

There she goes...

Flexje zal ze gauw "int echt" mogen bewonderen. De dochter van Teedees zal morgen met haar nieuwe sjaal, muts en wanten in haar klasje pronken.


Deze muts, wanten en sjaal uit fleece en tricot maakte ik voor de verjaardag van F. Ze is vorige week 5 geworden. De kleurtjes zijn gekozen voor "meisjes van 5 die verzot zijn op prinsessen en K3" Zelf was ze er heel mee. Ik dus ook.

En... alles paste! Fieuw, ik zou gezworen hebben dat die wanten te klein waren.

Gisteren ben ik met de mama gaan snuisteren in de modecoupon. De buit viel al bij al mee want er werd meteen een missie aan gekoppeld. Twee jurkjes uit tricot-stof uit de stich and sew herfst 2010. Eentje voor, hoe kan het ook anders, de mama. En eentje voor mezelf. Benieuwd wat dat gaat geven: mijn eerste tricot-project, direct dubbel.

Mensen die tips hebben over het patroon of over tricot: laat gerust iets achter :-)

De ikea-rok

De volgende uitdaging was een rokje voor mezelf. Voila.

Het is een A-lijnrokje uit Ikeastof. Er staat een zwarte biaisband aan onderaan. Er zit een rits in en het is volledig gevoerd.

Patroon en "tips en tricks" haalde ik bij Madame.

roggekussentjes

Wat geef je aan je oma als ze 80 wordt? Juist. Een roggekussentje.







In de kringloopwinkel vond ik dit heerlijke "bompastofje". De koordbiezen zijn gerecycleerde biaisband van een ikeahanddoek (nee, hier wordt echt niets weggesmeten). De binnenstof is van badstof van een, u raadt het al: ikeahanddoek. De koordbiezen zijn aan de hoekpunten mislukt (daar zal ik toch eens op moeten oefenen) en de sluiting van velcro kon iets beter afgewerkt worden. Ik ben toch niet ontevreden over het resultaat. Let ook op het label: strijkpapier op lint. De vulling is rogge, op aanraden van Mme Zsazsa. Als je dat moet geloven is rogge de nieuwe kersenpit. Ready to test!





En oja: gelukkige verjaardag Oma!



(Enkele uren later)

Getest en goedgekeurd.

Omdat we hierthuis allemaal dikke koukleumen zijn (en ik die koordbiezen juist wou krijgen) maak ik er nog een paar. Deze keer zet ik er een rits in. Dat die te smal is om de vulling met rogge door te persen is bijzaak :-). De koordbiezen maak ik uit één lang stuk, dat scheelt! In de hoeken knip ik de biais in zodat die mooi gebogen loopt. Viola.